burayı gördüğümü hatırlıyorum, fotografik hafıza gibi birşey

şu ana kadar çok iyi gitmiş işleri tersine dönmeye başlamıştı. başka hiç bir yeteneği yoktu dünyayla başa çıkacak, başka yolu yoktu. bir saniye içerisinde davranışları çekicilikten borderline histerikliğine dönüşüyordu. insan, onun çöküşünün yaklaştığını hissedebilirdi. çürümüş kokusunu hissettiriyordu. gençliği ölmüş ve o çürümüş cesedin etrafında dolanıp duruyordu. bir şekilde bende onun tabutunu taşıyan kişi olmuştum.