ve bana dedi ki
"Gulnihal.. Her insanin bir oykusu vardir ama her insanin bir siiri yoktur . " şiirleri yeni yeni sevmek şiirselleşmeye bir başlangıç olabilir mi aslında?
Posts
alacak verecek defterleri
şurayla ne derdim var ki benim. bugün yine gittim. ah bir bulsam da şu hesaplaşmaları durdursam.
hişşşttt
"nereden gelirse gelsin; dağlardan, kuşlardan, denizden, insandan, hayvandan, ottan, böcekten, çiçekten... bir hişt hişt sesi gelsin." s.f.a.
kendiliğinden gelişen diyalektik süreçler burnumuzu nasılda sürterler. varoluştan yokluğa - yokluktan varoluşa hep gitmek adına tüm bu deşmeler.
bugün buralarda güneş ve yağmur aynı anda parlıyor. ve benim içimde bir yerlerde bu parça cızırdıyor. Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond (1975)
.
koynundaki kokun bakışın şefkatin şiddetin gülüşün teninin dokusu dudakların nefesin ağız tadın 1 yıl sonra tekrar izmirde birlikte oluşumuz anıları dokuyuşumuzu okuyuşumuz hevesle dört gözle
::
yağmur vardı o gece çok. odak ayarını bozdum kasti. yağmurun altında gördüğüm bir sürü somutu soyuta dönüştürdüm renkli renkli.
arası iyi devrik cümleler
her şeyi tasarlayarak yaptım ben . belki sevgilin olamazdım ama elbet hayatına arkadaş misali sokulup yer kaplayabilirliğimin farkındaydım ben. derdim hayatında bir alan sahibesi olmaktı aslında, ne bencilce değil mi? bencillik, bir hayat mücalesi, senin hayatındaki bana . sana her sokuluşta renk saçtım ışık saçtım. kuru ağacı sevsem çiçek açtırırdım ya ben. bu tutkuyu bu arzuyu sen provoke sandın. provoke deyip bana gaz yaptın. sonra ben bilinçli provokasyonlar ve bilinçli gaza gelişlerle uğraştım. derdin ne adam senin diye laflar hazırladım, sen benim yüzümden bir zemberek misali kurulup boşaldıkça ben inat ettim ve kendimce dedim, çıkmayacağım bir göz odam olacak hayatında. dedim ya her şeyi tasarlayarak yaptım. insanlar taammüden adam bile öldürüyor. oysa benim derdim hayatına tutunma çabam. ve tek dalım taammü. peki bu mu suç şimdi. asıl bilmediğin ne biliyor musun? provoke olmak için provoke eden, hep sendin kendini ben sanan.şimdi senin gözünde suçlu ben miyim gerçekteki bu bi...
(sağlıksız gelişen ilişkiye)
bana ya dur de durayım ya bul de bulayım seni bir yerde. atıflar manifestosu'ndan alıntı.
.
ormanın ortasında, yamaçta, bir dağ evinde, akşamın soğuk karanlığında yalnız olmanın tedirgin eden hazzına varıyorum şu anda.
raffiné mademoiselle
rafine bir dersaadet idi aradığı sadece. yine de yollara düşmeye pek takadi yoktu. bu takatsizlik ise bir tür zamanaşımına uğratıyordu kendini. doğuşumu böyleydi yoksa sonradan oluşumu bence o da tam olarak bunu bilemedi. rafine dedim ya hani kırıklıkları rafine tuz misali tozlara dönüşmüş kaplamıştı çıplak yerlerini. işine de gelmiyor değildi bu hal. gizliyordu çıplaklığının rengahengini. ( benzerlikler dünyasından e. adında bir kıza.) buz kristalleri tuz kristalleri
ciddi bir ifadeyle.
önce kahakaha attı kadınsı bir ses tonuyla. sonra ciddi bir ifadeyle "aklın fikri hep bu, her şeyi cinselliğe bağlıyorsun" dedi. iyi de, hava boşalmış, orgazm olmuştu işte.
işimiz güzümüz aşk bizim
kimi zaman kimi şarkılar hep aşkla buluşturur,aşkla kavuşturur, aşkla seviştirirler. Charlotte Gainsbourg - Everytime I Cannot See (2005)
en saf hal
sıradan bir gün yürüyorum yolda çaresizlk var bakışlarda herşey anlamsız çabalar hep boşa dönüyorsun bak sen hep başa herkes kaybolmuş yaşam kavgasında nefes almak yok çalış durma çocuğum sorar bu nasıl karmaşa anlam veremez güler sana dön sen dön hiç düşünme doğduğun ana dön dön sen dön hiç düşünme en saf haline dön alıp başını düşersin yollar a aklın hep kalır uzaklarda uzağı boşver yakın la yetin sen kaybedersin hep çok istersen kaygılarım var yaşarken öldüren umutlarım var gülümseten bazen dilersin bir şeyi çok içten gerçekleşir bak vazgeçmezsen dön sen dön hiç düşünme doğduğun ana dön dön sen dön hiç düşünme en saf haline dön.
bu nokta olsun hepinize.
"gidiyorum ben boşçakallar, sıçmışım ortalık yerinize. kıçımın fosforuyla aydınlanın siz artık"
kronik kronos
oysa kronik bir rahatsızlığın ta kendisiydi "zaman", o yeni gibi görünen tekerrürler hepsi bir tekrarın kandırmaca döngüsü. gün be gün ilerliyor her çatlak kendimde. ah benim kırılgan, naif bedenim.
çukurlarımdan öp beni.
kimse bilmeden kimse görmeden sessizliğin üstüne düşeni yaptığı en sessiz anlarda . göz çukurları bel çukurları boyun çukuru koltuk altı çukurları kasık çukuru yanak çukuru parmak arası çukurları çukurlarımdan öp beni .
bütün gün kar fotoğraflarına baktım.
bütün gün kar fotoğraflarına baktım. sabahın bir körü kar yağmaya başlayalı henüz 10 dk olmuşken taksiciye izmirliyim dedim. adam beni hemencecik anladı, kısa sessizlik esnasında. belki uçağınız kalkasıya uçuşunuz iptal olur kimbilir dedi. kimbilir diye tekrar ettim karşılık olarak. gökhan kar fotoğrafları yolladı orda olsaydım elimde makine soğuk demez fotoğraf çekmeye inerdim kesin. canım nasıl istiyor nasıl çekiyor. bütün gün kar fotoğraflarına baktım.
bütün yaşamım zevki amaçlıyor. her şey öyle haz dolu öyle basit ve öyle ilkel ki. ben buyum işte ötesi günümüzün safsataları. laf salataları hazdan kuduruyorum güzel bir şey gördüğümde güzel bir şey yediğimde güzel bir şey kokladığımda güzel bir şeye dokunduğumda. hazdan geberiyorum masada, banyoda, arabada, yatakta..
içinde homojen dağılmak istiyorum
beni özümsemenle içinde yok olayım her hücrende kanında damarında hüküm süreyim. bunlar gerçekleşirken sende bende ki hükmünü çoktan ilan etmiş ol istiyorum. ah be adam. ahh seni ne çok seviyorum
bende orospuyum
bir gün okuldan kızın birine bir başka biri "orospu" demiş. kız yırtınıp bağırdı, bana nasıl hakaret eder, bana nasıl orospu der diye. sonra kızın yanına bir arkadaş gitti ortamı sakinleştirmek adına ve ona " boş ver üzülme ne demiş ki, orospu demiş, aman sende, hem ne olur ki bende orospuyum" dedi. işte o gün bugündür biz hepimiz orospuyuz.