en saf hal

sıradan bir gün yürüyorum yolda çaresizlk var bakışlarda herşey anlamsız çabalar hep boşa dönüyorsun bak sen hep başa herkes kaybolmuş yaşam kavgasında nefes almak yok çalış durma çocuğum sorar bu nasıl karmaşa anlam veremez güler sana dön sen dön hiç düşünme doğduğun ana dön dön sen dön hiç düşünme en saf haline dön alıp başını düşersin yollara aklın hep kalır uzaklarda uzağı boşver yakınla yetin sen kaybedersin hep çok istersen kaygılarım var yaşarken öldüren umutlarım var gülümseten bazen dilersin bir şeyi çok içten gerçekleşir bak vazgeçmezsen dön sen dön hiç düşünme doğduğun ana dön dön sen dön hiç düşünme en saf haline dön.