10 yıl sonra..

kimseler kapısını çalmamış
yalnızlığı öyle kanıksamış
cadde boyu kalabalıkta insanların yüzüne değil de koşuşturan ayakkabılarını seyreder olmuş beyaz boyalı pencereden
topuk sesleri kornalar derken ışıklar bir yanmış bir sönmüş
etraf sessizliğe bürünür gibi olsa da hiç susmamış bu tekerrürde
derken insanları insanlar dakikaları dakikalar saatleri saatler günleri günler haftaları haftalar ayları aylar yılları yıllar geride bırakmış
her şey öyle otomatiğe alınmış ki bu otomatiği ölüm bile bozamamış
önce kadın ölmüş
beyaz boyalı pencerede
ardından çicek solmuş
beyaz boyalı pencerede
sonra çiçek ölmüş
beyaz boyalı pencerede
zaman geçmiş
çokça zaman
ardından perde solmuş
beyaz boyalı pencerede
sonra korniş düşmüş beyaz boyalı pencerede
zaman geçmiş
çokça zaman
sonra beyaz değişmiş beyaz boyalı pencerede
derken evin beyaz badanası dökülmüş
beyaz boyalı pencerede
eşyalar tozlanmış
beyaz boyalı pencerede
eşyalar solmuş
beyaz boyalı pencerede
aradan on yıl geçmiş tam on yıl
her şey öyle otomatiğe alınmış ki bu otomatiği ölüm bile bozamamış
beyaz boyalı pencerede