ard-ard-a

"yapraklar hışırdıyor 
bugün gecenin kanallarından girip fırtınalarla tekinsiz suları ortalarından ayırarak
alemin dibine dosdoğru şıp şıp şıp şıp damlayacağız
teninin ışıltısı fısıldıyor güzün parlak böceklerini 
renklere ihtimallere değdim 
kafamı sulardan aşıp fırlatıyorum kendimi şehrin temassızlıktan kızgın diyarlarına
köprünün üstünde aşıklar tabanlarından yıkıyorlar bir bir bu şehri
her şey sallantıda
bu şehrin altını üstüne ettim hiç bir yerde derdime bir derman bulamadım

sen benim aklım sana uymaz 
ölüler dipdiri ve üzerimde yürüyor dememiş miydin
adımı sarp yerlerde duydum şimdi vazgeçsem olmaz 
benliğim bana neyi söylüyor dememiş miydin
sen beni sokaklardan say
adımı masallarda yokla
bedenimi birlere böl sonsuza dek baştan başla

şehrin ışıkları sömürüyor güneşin aşıklarını 
sokakları otobanları gökdelenleri aşarak 
kartalların yuvasının tepesinden bizi aşağıya doğru sallandırabilirim
aman kimse görmesin bizi
aklım her an tezahürde aşkla ve boşlukla dolu
bu şehri kurallarından yıkıp özüyle yarın için baştan kuracağım
baştan
yarın için aşkla dolu 
aşktan başka yoktur yolu
yarın için başla aşkla 
aşkla başla baştan başla

sen beni sokaklardan saykıyamet sana söylüyor ama sen duymuyor musun"