atölye matölye
sanırım eve dair özlediğim tek yer burası
terasın yarısını sac diye tabir edilen tenekemsi şeyle çatı yaptırmış bizimkiler çok sene önce
bir süre sonra izmirin sıcaklarıyla bizim orda yatıcaz diye tutturmamız o koca terasın yarısına uydurma bir daire bir mutfak ve bir de tuvalet ile değerlendirilmişti.
istanbula gelmeden -yani okul kapanmadan- bir kaç hafta önce resim yapıyorum diye evdeki perde, duvar ve kimi koltuk köşelerini yanlışlıkla yağlı boya yapmam ve unuttuğum paletin üzerinde kedilerin gezip evdeki krem rengi halıları ultramarin mavisi ile pati izi yapmaları yüzünden annemle evin üskatında yani çatıda bulunan uyduruk dairemsi 1'i bana atölye yapmaya karar vermiştik. benim bu isteğimi dedeme çıtlatmam ısı emici bir tavan yaptırmasıyla son bulmuştu.
neyse gitmeden az bir süre önce ben yukarı taşınmıştım aslında evimiz 3 kişi için büyük her ne kadar herkese ait bir oda olsa da benim okulda alışmam ve odanın malzemeler, onlarca dergi ve defter yüzünden ardiyeyi andırmaya başlaması sonucu çalışmak ve okumak üzere başka bir odaya ihtiyaç duymaya başlamıştım.
ne uzattım değil mi.
neyse
uzun uğraşlardan sonra okulda bulunan kimi malzemelerim ve odamdaki yatak ve kıyafet dolabım dışında ne varsa buraya taşımış ardından düzenleme sürecine girmiştim.
buranın bitimiyle keyfine hiç süremedende istanbula gitmiştim.
döndüğümden beridir buraya çıkmamıştım biraz çalışmaya kendimi hazır hissetmediğimden dolayı - kaçtığımdan biraz da toplamak zor geldiğinden.
bugün annemle okula gitmemiz ve ben istanbuldayken benim geçen sene kullandığım boya tuval çanak çömlek ıncık cıncık ne varsa hepsini çöp poşetlerine doldurup kaldırmalarından ötürü orda bulunan koca 3 çöp poşeti ve bilumum tuvali yüklenip eve getirdik. o kadar çok eşya vardı ki araba steyşın olmasa bunca boyayı tuvali zarar görmeden getirmem mümkün olmazdı sanırım.
buraya çıkmamla çalışmaya dair korktuğum, hazır hissetmememe neden olan ne varsa kaçtı, tabi günlerdir içinde olduğum kötü psikolojide.
sanırım artık burda yaşıyacağım hazır yatakta var. eve duş ve giyinmek dışında inmeyi düşünmüyorum.
izinsiz kimseyi almadığım bir ağaç ev gibi sanki bu oda bir çeşit soyutlama biçmi bir kaçış. bir başka boyut sanki.
iyi oldu iyi.
terasın yarısını sac diye tabir edilen tenekemsi şeyle çatı yaptırmış bizimkiler çok sene önce
bir süre sonra izmirin sıcaklarıyla bizim orda yatıcaz diye tutturmamız o koca terasın yarısına uydurma bir daire bir mutfak ve bir de tuvalet ile değerlendirilmişti.
istanbula gelmeden -yani okul kapanmadan- bir kaç hafta önce resim yapıyorum diye evdeki perde, duvar ve kimi koltuk köşelerini yanlışlıkla yağlı boya yapmam ve unuttuğum paletin üzerinde kedilerin gezip evdeki krem rengi halıları ultramarin mavisi ile pati izi yapmaları yüzünden annemle evin üskatında yani çatıda bulunan uyduruk dairemsi 1'i bana atölye yapmaya karar vermiştik. benim bu isteğimi dedeme çıtlatmam ısı emici bir tavan yaptırmasıyla son bulmuştu.
neyse gitmeden az bir süre önce ben yukarı taşınmıştım aslında evimiz 3 kişi için büyük her ne kadar herkese ait bir oda olsa da benim okulda alışmam ve odanın malzemeler, onlarca dergi ve defter yüzünden ardiyeyi andırmaya başlaması sonucu çalışmak ve okumak üzere başka bir odaya ihtiyaç duymaya başlamıştım.
ne uzattım değil mi.
neyse
uzun uğraşlardan sonra okulda bulunan kimi malzemelerim ve odamdaki yatak ve kıyafet dolabım dışında ne varsa buraya taşımış ardından düzenleme sürecine girmiştim.
buranın bitimiyle keyfine hiç süremedende istanbula gitmiştim.
döndüğümden beridir buraya çıkmamıştım biraz çalışmaya kendimi hazır hissetmediğimden dolayı - kaçtığımdan biraz da toplamak zor geldiğinden.
bugün annemle okula gitmemiz ve ben istanbuldayken benim geçen sene kullandığım boya tuval çanak çömlek ıncık cıncık ne varsa hepsini çöp poşetlerine doldurup kaldırmalarından ötürü orda bulunan koca 3 çöp poşeti ve bilumum tuvali yüklenip eve getirdik. o kadar çok eşya vardı ki araba steyşın olmasa bunca boyayı tuvali zarar görmeden getirmem mümkün olmazdı sanırım.
buraya çıkmamla çalışmaya dair korktuğum, hazır hissetmememe neden olan ne varsa kaçtı, tabi günlerdir içinde olduğum kötü psikolojide.
sanırım artık burda yaşıyacağım hazır yatakta var. eve duş ve giyinmek dışında inmeyi düşünmüyorum.
izinsiz kimseyi almadığım bir ağaç ev gibi sanki bu oda bir çeşit soyutlama biçmi bir kaçış. bir başka boyut sanki.
iyi oldu iyi.
Comments
Post a Comment