ah bu ne saçmalık böyle.

ölümdüğümde bu sahnede kalabilirim mesela.

bazen bazı şeylerin içinde tüm o saklı olma haline inat - varolduğun o koca beden, cüsse, zihin, ruh gizlendiğin her bir santimde dakika dakika büyüyor, haberin yok.
gün içinde senden uzakta kaç defa tavaf ediyorum etrafında ah bir bilsen...

sen bendeki senin tam olarak ne olduğunu bilmeden günlerini geçiriyorsun. yine bendeki senin ne olduğu bilmenin farkındalığı ile yakınen alakadar olduğum ukala tavrını sürdürüyorsun. ama hep yanılıyorsun.

hani o en çok sevdiğin tutkum var ya üçte biri bile değil senin bildiğini sandığın. çünkü sen tutku nedir bilmiyorsun.

-------

bense buralarda senin saklı olduğun düşüncelerden kaçmaya çalışırken bile günlük ayrıntılardaki saklı senle yüzleşiyorum canımın acısını duyumsamamaya çalışarak.

 acı veriyor şu aşk dedikleri en mutlu anlarımda bile bana.
sen birini  -onla mutlu olduğun halde- canın acıya acıya sevdin mi hiç?

ben söyleyeyim.
sevmedin.

ne sağlıksız bir ruh hali değil mi büründüğüm.

aslına bakarsan
benim hissettiğim içine düştüğüm tüm bu şeyler -(bkz: klişe bir kelime olarak aşk) sağlıksız olma hali.


yaşasın o zaman acı çekme halime.
her bir uçakta, her bir bulutta,zihnime sakladığım kokunda, gülüşünde, dolaptaki t-shirtlerinde.
tüm o somutta ya da soyutta.