buyrun benim

hayatta hiç bir zaman neyin ne olacağı belli değil derler ya bir klişe olarak. hep düşünürüm mesela bu klişelerin doğruluk klişesini.
ailemi ele alalım.
ailemi taparcasına severken taparcasına nefret eder hale nasılda geldim öylece.
çocukluğa dair öyle güzel hisserler bıraktım ki gerimde o pembelik içerisinde. şimdi bana onlardan kalan öylece bir boşluk. sağlıklı olsunlar benden uzak dursunlar isteği.

bunlar ergenlik serzenişlerim değil, o serzenişler 10 yıl geride.
aile olgusunun yitikliği, geleneksel türk ailesinin medarı iftarı o topluluklar nasılda uzaklar bünyeme. ama öte yandan ben değil miyim gökhanla birlikte bir aile kuralım diye göt atan. evet benim. sanırım benim tek derdim kendi ailemle

değişik hissiyatlar, değişik oluşumlar.