fuck me

son günlerde yeni bir huy edindim kendime.
aç duruyorum akşam o gelesiye.
nedendir bilmem
bu durumdan garip bir haz alıyor midem.
büyümek ya da henüz yaşıma yakıştırılmasa da bir gerçek olarak yaşlanmak
hep bir sıkıntı
hayattaki fobilerimden biri
büyüdükçe türlü huylar ediniyor ya da var olan onca huyu kötüleştirip büyütüyorum içimde
ne kadar temiz kalpli olursan ol büyüyen insan temiz kalamıyor neticede.
hırslar, egolar, kıskançlıklar, ele geçirme cenkleri, iç huzur yoksunluğu
neyse ne
dedim ya huy büyütüyorum son günlerde.
artık çirkin geliyorlar bana
sanki aynada gördüğüm devleşmiş yaşlı kulağım ya da burnum
kötü huylara bürünmüş kararmış kocaman olmuş et benim.

aklıma geldi. bazen saçma espirileri, saçmalığından ötürü komik oluyor, güldürüyor beni epeyce.
dur dur aklıma geldi dedim ya.
geçen "et beni" üzerine vuku bulan ayak üstü dialoğumuz
+et beninin ingilizcesi ne biliyor musun?
- hayır neymiş o?
+ fuck me.
şeklinde son bulmuştu öylece.

nereden nereye.
öyle işte.