ege

izmir pek özleniyormuş be, yaklaşık iki haftadır bu hissiyatı çok yoğun barındırıyorum içimde. izmirin şu sayfiye hali. bütün gün sıcaktan bunalıp klima altına saklanarak geçirilen gündüzlerin topuklarım kıçıma vura vura koştuğum serin kordon akşamlarına bırakışı. çimlerin üzerindeki şarap keyfi. tuğçelerle - cenklerle sapıtık davranışlarımız. fırat, zafer.. hafta sonları ailemle kafamızın estiği bir sayfiyeye gidişimiz.evin üstünde yaptığımız mangal keyifleri. benim canım kedilerim luna, aykız ve kızım. okulum..

durup durup kendi kendime kimse boşu boşuna bırakmamış kalbini ege'de diyorum.

burda tıkıldım kaldım. öte yandan istanbul' u seviyorum. yani gezme olarak harika ama söz konusu yaşamak olunca hayatımda onu sevilebilir kılan yalnızca iki şey var. biri gökhan, biri de kariyer hırsım.

^^gökhan bir süredir yok ve bir süre daha olmayacak. kısaca izmir diye dellendim biraz. yarın taksime inip galeri arşınlamak iyi gelir heralde.^^


yoksa otuz bir olsa çekilmez burda yaşamak.