+

sahipsiz gamzelerimin sahipsiz gülüşleri ile boy gösterdi inci gibi dişlerim. durdum öylece, bekledim zamana duyurabilir miyim diye. zaten oldum olası severdim pişmiş kelle gibi sırıtmayı. bahaneydi bu haller bana, gereksizce. yine de her gülüş bir başka yenilikti.
yine de yeni hep iyiydi. yeni hep güzeldi. yeninin yine yeni oluşu, tekrarının içinde bir başka doğuşu. ama öte yandan, ötesinden bakınca yeniye, pek bir samimiyetsiz durmaktaydı akabinde. insan gibi, birey gibi, her birimiz gibi. ismi aynı olup içi bu kadar değişken olabilen ne vardı ki başka?

say kızım;

• insan
• yeni

samimiyetsiz yeni. samimiyetsiz insan. tabi benim gülüşlerimde.